گفت و گوی صمیمی روابط عمومی دانشگاه پیام نور با دکتر کریمی، عضو علمی استان آذربایجان شرقی که بیش از سیصد جلد کتاب ارزشمند به کتابخانه دانشگاه اهدا نموده اند؛
لطفاً خودتان را معرفی کنید؛
اینجانب سعید کریمی متولد ۱۳۵۸ در تبریز هستم و از سال ۸۹ تاکنون به عنوان عضو هیئت علمی رشته زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه پیام نور استان آذربایجان شرقی مشغول به خدمتم.
چه انگیزهای باعث شد تصمیم به اهدای بیش از ۳۰۰ جلد کتاب به کتابخانه دانشگاه پیام نور تبریز بگیرید؟
انگیزه اصلی من از اهدای این مجموعه کتاب، باور عمیق به ارزش دانش و نقش کتاب در رشد فردی و اجتماعی بود. همواره اعتقاد داشتهام که کتابها زمانی بیشترین اثرگذاری را دارند که در دسترس افراد بیشتری قرار بگیرند و بتوانند به چرخه یادگیری و پژوهش کمک کنند. دانشگاه بهعنوان یکی از مهمترین بسترهای تولید و انتقال دانش، جایگاهی مناسب برای بهرهمندی بهتر از این منابع است. به همین دلیل تصمیم گرفتم این کتابها را به کتابخانه دانشگاه پیام نور تبریز اهدا کنم تا دانشجویان و پژوهشگران بتوانند از آنها استفاده کنند و این منابع بهصورت فعال در مسیر علم و آموزش به کار گرفته شوند. همچنین این اقدام را نوعی مسئولیت فرهنگی و اجتماعی برای خودم میدانم؛ تلاشی کوچک برای سهیم شدن در گسترش فرهنگ مطالعه و حمایت از جامعه علمی کشور.
این کتابها چه موضوعاتی را در بر میگیرند و چگونه آنها را انتخاب کردید؟
کتابهای اهدایی مجموعهای متنوع از حوزههای مختلف را در بر میگیرند که عمدتاً شامل ادبیات فارسی و جهان، نقد و نظریه ادبی، تاریخ، فرهنگ، موسیقی و در کل علوم انسانی هستند. در انتخاب این کتابها تلاش کردم آثاری را در نظر بگیرم که از نظر علمی و محتوایی معتبر و در عین حال کاربردی باشند؛ بهگونهای که هم برای مطالعه عمومی مفید باشند و هم برای پژوهشهای دانشگاهی قابل استفاده. همچنین بخشی از این مجموعه حاصل سالها گردآوری شخصی من بوده که با توجه به نیاز کتابخانه و امکان بهرهبرداری بهتر، برای اهدا انتخاب شدند.
به نظر شما دسترسی به کتابخانه غنی و دسترسی آزاد به منابع در رشد علمی دانشجویان چقدر اهمیت دارد؟
دسترسی به کتابخانه و دسترسی آزاد به منابع، نقشی بنیادین و غیرقابلجایگزین در رشد علمی دانشجویان دارد. کتابخانه صرفاً محل نگهداری کتاب نیست، بلکه فضایی برای جستوجو، تفکر و شکلگیری اندیشههای نو است. هرچه دسترسی به منابع علمی گستردهتر و آسانتر باشد، امکان مطالعه عمیقتر، پژوهش دقیقتر و در نهایت تولید دانش افزایش مییابد. دسترسی آزاد به منابع همچنین به برقراری عدالت آموزشی کمک میکند؛ به این معنا که همه دانشجویان، فارغ از شرایط فردی و اقتصادی بتوانند از فرصتهای برابر برای یادگیری و پیشرفت بهرهمند شوند. این موضوع بهویژه در محیطهای دانشگاهی اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ زیرا کیفیت آموزش و پژوهش تا حد زیادی به میزان دسترسی به منابع معتبر وابسته است. در مجموع، میتوان گفت که تقویت کتابخانهها و تسهیل دسترسی به منابع علمی، یکی از مهمترین پیشنیازهای ارتقای سطح علمی و فرهنگی جامعه دانشگاهی است.
از نگاه شما، چطور میتوان فرهنگ مطالعه و کتابخوانی را در فضای دانشگاهی تقویت کرد؟
برای تقویت فرهنگ مطالعه در فضای دانشگاهی، باید مجموعهای از اقدامات فرهنگی، آموزشی و انگیزشی بهصورت همزمان انجام شود. نخست، ایجاد دسترسی آسان و بهروز به منابع علمی و عمومی در کتابخانهها بسیار مهم است. هرچه دانشجویان راحتتر به کتابهای مورد نیاز خود دسترسی داشته باشند، تمایل آنها به مطالعه نیز بیشتر میشود. در کنار آن، برگزاری برنامههای فرهنگی مانند نشستهای کتابخوانی، معرفی کتاب، جلسات نقد و بررسی آثار و دعوت از نویسندگان و پژوهشگران میتواند فضای دانشگاه را به سمت کتابمحوری سوق دهد. اینگونه فعالیتها مطالعه را از یک عمل فردی صرف، به یک تجربه جمعی و انگیزهبخش تبدیل میکند. همچنین نقش اساتید در این زمینه بسیار تعیینکننده است. اگر در برنامههای درسی، مطالعه منابع متنوع و غیردرسی مورد توجه قرار گیرد، دانشجویان بهتدریج به خواندن عمیقتر عادت میکنند. استفاده از مشوقهایی مانند مسابقات کتابخوانی یا امتیازدهی به فعالیتهای مطالعاتی نیز میتواند انگیزه دانشجویان را افزایش دهد. در مجموع، تقویت فرهنگ مطالعه نیازمند ایجاد یک فضای پویا و تشویقکننده است که در آن کتاب و خواندن به بخشی طبیعی از زندگی دانشگاهی تبدیل شود.
از اینکه این کتاب ها در مسیر آموزش و پژوهش دانشجویان استفاده می شوند، چه احساسی دارید؟
احساسی از رضایت و خرسندی عمیق دارم؛ زیرا تصور اینکه این کتابها میتوانند در مسیر آموزش و پژوهش دانشجویان مورد استفاده قرار بگیرند، برای من بسیار ارزشمند است. این موضوع باعث میشود که این آثار از حالت فردی خارج شده و در چرخه تولید و انتقال دانش نقش مؤثری ایفا کنند. همچنین این احساس برایم دلگرمکننده است که شاید هر یک از این کتابها بتوانند الهامبخش یک ایده، یک تحقیق یا حتی مسیر فکری تازهای برای یک دانشجو باشند. به همین دلیل این اقدام را نه صرفاً یک اهدا، بلکه نوعی مشارکت در رشد فرهنگی دانشگاه میدانم.
ین اقدام چه جایگاهی در فعالیتهای علمی و فرهنگی شما دارد؟
این اقدام را در امتداد فعالیتهای علمی و فرهنگی خودم میدانم و برای آن جایگاهی معنادار قائل هستم. همواره تلاش کردهام در حد توان، در حوزه فرهنگ نقش فعالی داشته باشم و اهدای کتاب نیز در همین راستا شکل گرفته است. برای من، این کار صرفاً یک اقدام مقطعی نبوده، بلکه بخشی از یک نگاه مستمر به حمایت از مطالعه و تسهیل دسترسی دیگران به منابع دانشی است. به نوعی، آن را مکمل فعالیتهای فرهنگی خود میدانم که هدف مشترک همه آنها، گسترش آگاهی و تقویت فضای علمی است. در مجموع، اهدای این کتابها را گامی کوچک اما مؤثر در مسیر مسئولیت فرهنگی خودم تلقی میکنم؛ تلاشی برای این که دانش محدود نماند و امکان بهرهمندی از آن برای افراد بیشتری فراهم شود.
آیا سابقه دیگری هم در حوزه ترویج کتابخوانی یا حمایت از کتابخانهها داشتهاید؟
بله. سال قبل هم نزدیک به ۴۰۰ جلد کتاب که خیلیهایشان رمان و مجموعه داستان کوتاه بود را به کتابخانه عمومی تربیت اهدا کردم. من در دوران نوجوانی عضو آن کتابخانه بودم و با این کار خواستم ادای دینی هر چند ناچیز و اندک به این کانون علمی- فرهنگی با سابقه کرده باشم.
اگر بخواهید یک پیام کوتاه به دانشجویان بدهید، آن پیام چیست؟
کتاب را فقط برای گذراندن واحد درسی نخوانید؛ آن را بهعنوان ابزاری برای گسترش نگاه، تقویت تفکر و ساختن آینده خود ببینید. هر کتاب میتواند دریچهای تازه به جهان باشد. کافی است با دقت و علاقه سراغش بروید. دانشجویان عزیز، قدر فرصت مطالعه و دسترسی به منابع را بدانید و تلاش کنید فراتر از حداقلها حرکت کنید؛ چرا که رشد واقعی از جایی آغاز میشود که یادگیری را به یک عادت و علاقه شخصی تبدیل کنید.
در پایان از زحمات مجموعه روابط عمومی دانشگاه پیام نور نهایت تشکر را دارم که در انعکاس حرکتهای فرهنگی در دانشگاه تلاش میکنند.