بسم الله الرحمن الرحیم.
« و قاتلوهم حتی لا تکون فتنةٌ و یکون الدّینُ للهِ...» البقرة،193.
دانشجویان عزیز و هوشیار.
سلام و درود خداوند بر شما باد.
اکنون، شش روز پس از آغاز جنگ رمضان - که تمام حق در سویی و تمام باطل در دیگر سو ایستاده است- غبار تبلیغات پر حجم سال های پیشین فرو نشسته است و هر انسان خردمندی حقیقت را در خواهد یافت.
امام شهید ما در دفتر کارش شهد شیرین شهادت را نوشید و معلوم شد که آن همه پناهگاه های تو در تو، که سال ها در فضای مجازی ادعا می کردند، دروغی بیش نبود.
او فداییانی تربیت نکرد که پیشمرگش باشند و خود را فدای ملتش کرد.
او امنیت را برای همه می خواست و خود و عزیز ترین کسان و خاندان خویش را فدایی آرمان های ایران سرافراز نمود.
در همان روز نخست جنگِ آدمخواران اپستین با ما، مدرسه ی دخترانه ای هدف قرار گرفت، تا پیام نجات ترامپ و نتانیاهو را زودباوران و ساده اندیشان ببیند و بدانند که با کدام دشمن طرفیم.حال در فضایی قرار گرفته ایم که ایرانیان شب های متوالی را در مساجد و خیابان ها بر پای ایستاده اند؛ در دستی پرچم عزا و در دستی دیگر علم عزت خواهی و دفاع از وطن را برافراشته اند.
حضور یکایک ما در این اجتماعات، فارغ از هر اندیشه و گرایشی، وجوب شرعی و ضرورت عقلی دارد. هر وطن دوست و خردمندی می داند که اگر دست آن جانیان کودک کش، به مردم برسد به صغیر و کبیر رحم نخواهند کرد.
اگر در این شب های باقی مانده تا پیروزی، در هم افزایی و پشتیبانی از قوای مسلح و حافظان امنیت و آرامش، در کوی و برزن فریاد دفاع از کشور را سر دهیم، به یاری خداوند در روزهایی نه چندان دور، سرود پیروزی را سر خواهیم داد.
بر پای بمانید و با افتخار بدانید که زین پس، ایرانی متولد خواهد شد که هیچ کشوری جرأت حمله به آن را نداشته باشد.
در پایان ضمن تشکر بی پایان از مدافعان امنیت اعم از نیروهای انتظامی، امنیتی، ارتش، سپاه و بسیج مردمی، از همه ی کسانی که در این روزهای سرنوشت ساز به یاری مردم می شتابند سپاسگزاریم و برای آنان از خداوند حکیم آرزوی سعادت و سلامتی داریم.
شورای رهبری ، مدیران ارشد کشور و همه ی ارکان نظام در مسیر قانون اساسی در حال اداره ی حکیمانه ی کشور هستند و به لطف پروردگار رهبری جامع الشرایط و حکیم، جانشین امام شهید خواهد شد و خداوند به وعده ی خویش عمل خواهد فرمود که: « ما ننسخ من آیة أو ننسها نأت بخیر منها او مثلها» و « أن الله یدافع عن الذین آمنوا...».
رضا مظفری
رئیس دانشگاه پیام نور استان قم
۱۴ اسفند ۱۴۰۴